Kunsthalle Mannheim PDF

View a machine-translated version of the Spanish article. Machine translation like Deepl or Google Translate is a useful starting point for translations, but translators must revise errors as necessary and confirm that the translation is accurate, rather than simply copy-pasting machine-translated text into the English Wikipedia. Do not translate text that appears unreliable or low-quality. If possible, verify the text with references provided in the foreign-kunsthalle Mannheim PDF article.


Författare: Bogomir Ecker.
Die qualitativ wie quantitativ herausragende Mannheimer Spezialsammlung moderner Skulptur ist Ausgangspunkt für das einzigartige Ausstellungs- und Wissenschaftsprojekt um Künstlerkurator Bogomir Ecker. Mit etwa 380 Werken wird die Hälfte der Mannheimer Skulpturensammlung in ungewöhnlichen und spannungsreichen Wahrnehmungskontexten zu erleben sein. Bogomir Ecker (Professor für Interdisziplinäre Kunst an der Hochschule für Bildende Künste in Braunschweig) und seine fünf internationalen Bildhauerkollegen John Bock, Thomas Hirschhorn, Thomas Rentmeister, Roman Signer und Kiki Smith interpretieren und inszenieren den historischen Skulpturenbestand aus zeitgenössischer Perspektive. Sie suchen frische bis freche Alternativen zu traditionellen Präsentationsformen wie Sockel oder Vitrine. So wird der gesamte Mitzlaff-Anbau des Museums − kurz vor seinem Abriss und der Neubauphase – zum künstlerischen Experimentierfeld für das Thema Skulptur im Museum.Das Projekt wird gefördert durch die Kulturstiftung des Bundes.

You must provide copyright attribution in the edit summary accompanying your translation by providing an interlanguage link to the source of your translation. This name uses Spanish naming customs: the first or paternal family name is Miramón and the second or maternal family name is Tarelo. Miramón was born in Mexico City into a family of partial French heritage. He was a staunch conservative, a supporter of monarchy, aristocracy and religious privileges for the Catholic Church, which supported his military efforts against the constitutional forces with loans. During the War of Reform, he fought in the central lowlands on the side of a reactionary military junta, which had staged a coup d’état in defiance of the Constitution of 1857.

On 11 April 1859, Miramón earned the enmity of much of the populace for ordering the execution of not only captured officers of the constitutional forces but also the doctors who had treated their wounds and also numerous civilians deemed too sympathetic to the constitutional armies, which had just suffered a defeat in attempting to retake the capital from the junta now headed by Miramón. Between 12 August and 15 August 1860, he left the presidency to an interim, José Ignacio Pavón. 600,000 pesos to finance a conservative levy. Generals Miguel Miramón and Tomás Mejía by Eduard Manet, oil on canvas, 252 x 305 cm. While in France, he never took part in the negotiations between the Mexican monarchists, Napoleon III and the Archduke Maximilian of Austria. On 19 February 1867, he arrived at Santiago de Querétaro to repel the siege against the emperor. He took charge of the infantry and sent General Tomás Mejía to take charge of the cavalry.

Wikimedia Commons has media related to Miguel Miramón. Mannheim is een Duitse stad in de deelstaat Baden-Württemberg, gelegen aan de samenvloeiing van Rijn en Neckar, en telt 296. De stad wordt ook wel Quadratestadt genoemd. Deze bijnaam is te danken aan de aanleg van de binnenstad volgens een schaakbordpatroon, waarbij de huizenblokken, de zogenaamde Quadrate, genummerd zijn volgens een bepaald systeem. Straatnamen komen in de binnenstad bijna niet voor.

Een andere bijnaam voor Mannheim is Schiller-stad, naar de toneelschrijver Friedrich Schiller, die in Mannheim doorbrak. Mannheim wordt voor het eerst in 766 vermeld, maar blijft eeuwenlang een onbeduidend vissersplaatsje in de Palts, een vorstendom aan de Rijn. Keurvorst Karel Lodewijk, die in 1649 aantreedt, bouwt de vesting weer op, en wordt daarom als de tweede stichter van Mannheim beschouwd. Keurvorst Karel Filips verlegt in 1720 zijn residentie van Heidelberg naar Mannheim als gevolg van een godsdiensttwist. De bouw van het slot in Mannheim begint in hetzelfde jaar. Een grote bloeiperiode kent Mannheim onder keurvorst Karel Theodoor, die vanaf 1743 regeert.

Hij stimuleert vooral de kunsten en wetenschappen. In 1778 wordt de residentie overgebracht naar München, zodat Mannheim zijn politieke betekenis verliest. Desondanks opent in 1779 het Nationaltheater zijn deuren. Deze schouwburg is vooral bekend geworden door de eerste opvoering van Die Räuber van Friedrich Schiller. In 1795 wordt de stad wederom beschadigd in de napoleontische oorlogen. In 1803 vervalt Mannheim aan Baden.

In 1811 wordt de huidige nummering van de Quadrate ingevoerd. In de negentiende eeuw neemt Mannheim als industriestad een hoge vlucht. Tijdens het nationaalsocialisme, van 1933 tot 1945, komen 16. 000 mensen om door vervolging of oorlogshandelingen. In de Tweede Wereldoorlog wordt de stad zwaar gebombardeerd.

In 2007 werd het vierhonderdjarig bestaan van de stad gevierd. Mannheim groeide snel na de vestiging van de keurvorst in 1720. De stad had in 1766 al ruim 24. 000 inwoners, in 1871 bijna 40. Het inwonertal overschreed in 1896 de grens van 100.

000, in 1905 had de stad al meer dan 160. In 1970 bereikte het inwonertal met zo’n 333. De straten van de binnenstad zijn volgens een schaakbordpatroon aangelegd, de zogenaamde Quadrate. De historische bebouwing is grotendeels verloren gegaan.

De oudste bebouwing dateert van na de wederopbouw vanaf 1698. De binnenstad wordt doorsneden door een noord-zuidas, de Breite Straße, die haaks op het slot staat, en door een oost-westas, de Planken, die de voornaamste winkelstraat is. Het ensemble van oude raadhuis en St. Sebastiaanskerk in F1, waarvoor de eerste steen in 1700 werd gelegd.

De opzet van het symmetrische dubbelcomplex met de fraaie toren in het midden is typisch voor verschillende bouwwerken in Mannheim geweest. De Konkordienkirche in R2 uit 1706-1717, met een 92 meter hoge toren die pas in 1893 werd voltooid. Het barokke slot, een van de grootste van Duitsland. Het werd van 1720 tot 1760 gebouwd naar ontwerp van Louis Remy de La Fosse. De barokke Jezuïetenkerk in A4, gebouwd van 1733 tot 1760 naar ontwerp van Alessandro Galli da Bibiena.