Kants ›Grundlegung zur Metaphysik der Sitten‹ PDF

De categorische imperatief is een bekende gedachte uit de filosofie van Immanuel Kants ›Grundlegung zur Metaphysik der Sitten‹ PDF. In zijn ethiek onderscheidt Kant de categorische imperatief van de hypothetische imperatief. Centraal in Kants ethiek staat dus de zedelijkheid en centraal binnen de zedelijkheid staat de „goede wil“.


Författare: Philipp Richter.
Kants ›Grundlegung zur Metaphysik der Sitten‹ ist eines der Hauptwerke der Philosophiegeschichte. Dieser in der Lehre erprobte Kommentar verhilft Studierenden zur selbständigen Aneignung des Textes: Die Argumentationsschritte werden transparent gemacht, Schachtelsätze gegliedert und interpretiert und Problemstellungen einzelner Passagen erläutert.

Hoewel Kant ontkent dat er logisch sprake kan zijn van religie en het Godsbestaan, knoopt hij het bestaan van God wel vast aan de categorische imperatief. Mensen hebben een zedelijk bewustzijn en de mens kan door zijn morele vrijheid de zintuiglijke wereld overstijgen en deelhebben aan een hogere, morele wereld. De categorische imperatief is op een aantal manieren geformuleerd. Twee ervan zijn dat men alleen moet handelen volgens die maxime waarvan men tegelijkertijd kan willen dat ze een algemene wet wordt. Dit betekent niet dat je moet handelen op de manier waarvan je zou willen dat iedereen zo zou handelen.

Het gaat er hier namelijk om of er een logische contradictie ontstaat wanneer jouw handelen geüniversaliseerd wordt. Kants Grundlegung zur Metaphysik der Sitten. Iemand ziet zich door nood gedwongen geld te lenen. Hij weet wel dat hij niet zal kunnen terugbetalen, maar realiseert zich ook dat hem niets geleend zal worden zonder zijn vaste belofte het op een bepaalde tijd terug te betalen. Hij heeft zin zo’n belofte te doen.

Maar hij is nog zo gewetensvol zich af te vragen: is het niet ongeoorloofd en strijdig met de plicht zich op een dergelijke manier uit de nood te helpen? Belangrijk is wel te beseffen dat de categorische imperatief een kenmerk is van het autonome zedelijk bewustzijn en niet van heteronome moraalsystemen. De categorische imperatief is een duidelijk deontologische gedragsregel, terwijl men Kants hypothetische imperatief zou kunnen beschouwen als een van de begrippen waarmee Kant zijn teleologische ethiek vorm geeft. Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 10 apr 2017 om 10:22.